“Het balanseer zelf, zonder enig verweet, wordt immer teweeggebracht door enig beweeg aan de ene of andere kant. Soms getuigt het balanseer van gelijkwichtigheid, iets wat zeldzaam voorkomt, soms in het vervroegd of terlaatst, of nu en dan een keer.”

 

(Tandafslag, C.C. Krijgelmans)

Het laatste nieuws

Dominique De Groen wint Cultuurprijs Stad Gent 2022

Dominique De GroenSchrijver, dichter en beeldend kunstenaar Dominique De Groen heeft de Cultuurprijs 2022 van de Stad Gent gewonnen. De prijs stond in het teken van poëzie. De jury looft haar veelzijdige talent en haar kritische blik, net als haar inzet om een jong publiek warm te maken voor poëzie.

De jury duidde Dominique De Groen (1991) unaniem als winnaar aan, deels als erkenning voor haar werk, deels als aanmoediging in de aanloop naar Ghent European Youth Capital 2024. Dominique is schrijver, dichter en beeldend kunstenaar, woont in Gent en is lid van de klimaatdichters en medeoprichter van het DIY-label Marktcorruptie. In haar stoere, uitdagende en kritische gedichten weeft ze actuele thema’s zoals laatkapitalisme, de klimaatcrisis en globalisering doorheen persoonlijke ervaringen.

In een tijdsspanne van vijf jaar verschenen bij uitgeverij het balanseer vier dichtbundels van haar hand:  Shop Girl (2017), Sticky Drama (2019), offerlam (2020) en Slangen (2022). Ze werd onder meer genomineerd voor de Poëziedebuutprijs Aan Zee 2018, de Herman de Coninckprijs 2020 en de Fintroliteratuurprijs 2021. In 2019 sleepte ze de Frans Vogel Poëzieprijs in de wacht en dit jaar won ze de Jan Campert-prijs voor haar laatste bundel ‘Slangen’.

Als jonge dichter verhoudt Dominique De Groen zich op een uiterst gelaagde manier tot de wereld van vandaag. De jury looft haar echter niet alleen om haar maatschappijkritische stem, maar ook om haar inzet om een jong publiek warm te maken voor poëzie in combinatie met actuele thema’s. Zo gaf ze al verschillende lezingen in Gentse scholen. Ze post ook poëzie en beeldend werk op www.vulpix91.be.

Dominique De Groen wint de Jan Campert-prijs

Dominique De Groen krijgt de Jan Campert-prijs 2022 voor haar dichtbundel Slangen.

Slangen krioelen in de sarcofaag van het heden, in de krochten van de popcultuur, in de mummie van de natuur, in wondes en rot vlees, in artificiële woestijnen en op geoliede dad bods. Ze wentelen zich rond beursgrafieken, raken verstrengeld met wurgende algoritmes, orkestreren een trage ondergrondse revolutie. Een meisje snijdt zich aan een nepdiamanten piramide en werpt haar slangenvel van zich af.

‘Sinds haar debuutbundel Shop Girl (2017) weerklinkt de stem van Dominique De Groen luid en duidelijk binnen de Nederlandstalige poëzie,’ schrijft de jury. ‘En dat we alle reden hebben om naar die stem te luisteren, bevestigt haar vierde bundel Slangen opnieuw. Klimaat, ongelijkheid en verdovend kapitalisme verdienen onze aandacht. Want het landschap huilt allang geen tranen meer, maar vlammen. Leven wij, mensen, nog wel in onze biotoop of stilaan in een angstdroom? De slang vervelt en begint aan een wedergeboorte. Dominique De Groen observeert als een havik.’

De feestelijke uitreiking vindt plaats tijdens het internationaal literatuurfestival Writers Unlimited / Winternachten op zondagmiddag 12 februari 2023 in theater aan het Spui in Den Haag.

> meer

26/11: boekvoorstelling Obelisque / Obe Alkema

Zaterdag 26/11 om 19u
Paard van Troje, Gent

In het ene openstaande scherm houdt Obe Alkema zijn stemmingsontwikkeling bij, in het andere perfectioneert hij de opmaak van de flowchart bij calamiteiten. Werknemers die ziek worden, moeten zo snel mogelijk weer aan het werk, vindt de overheid. Daar staat de geesteszieke, midden op de snelweg naar het negatieve zelfbeeld. Is ziekte niet een vorm van werk? Het verzuim wordt gestreamd. De werkvloer van de psyche wordt opgeleukt met aankopen uit het persoonlijk keuzebudget. Vanuit de kliniek past Alkema Marie Kondo toe op zijn depressie, therapie, consumptie, zijn leven.

Na het fel bejubelde ‘Obelisque‘ (2018) is er nu ‘Obelisque‘ (2022).

Obe Alkema nodigt voor deze gelegenheid twee bijzondere gasten uit: Dominique De Groen en Peter Verhelst

Recente uitgaven

Obelisque (2022) / Obe Alkema

‘Het is de wet van mijn eigen stem die ik onderzoek.

Hieraan werk ik op zowel gesloten als open afdelingen, beide even onderbemand.

Broeikassen.

Formatieve tv-beelden uit mijn jeugd leverden me veel van mijn maniertjes op. 

Diverse opgestelde leefregels behoeden je 

je bestaan van hoofd tot hart te legitimeren. De weg tussen hart en hoofd is lang.

Er zijn altijd gebieden in het leven die meer eenvoud vereisen.’

 

In het ene openstaande scherm houdt Obe Alkema zijn stemmingsontwikkeling bij, in het andere perfectioneert hij de opmaak van de flowchart bij calamiteiten. Werknemers die ziek worden, moeten zo snel mogelijk weer aan het werk, vindt de overheid. Daar staat de geesteszieke, midden op de snelweg naar het negatieve zelfbeeld. Is ziekte niet een vorm van werk? Het verzuim wordt gestreamd. De werkvloer van de psyche wordt opgeleukt met aankopen uit het persoonlijk keuzebudget. Vanuit de kliniek past Alkema Marie Kondo toe op zijn depressie, therapie, consumptie, zijn leven.

Meer informatie
Soms ik voel mij zombie / Pelumi Adejumo

‘Die vraag is wat bij jou begon toen jij accepteer die wereld.

En jij denken ik wil verschil, binnen maak.

Is denk ik wil verschil, binnen maak in diezelfde zin als die wereld accepteer?

Die beslissing, jij kapot? Die ding in jou?

Ik voel ik maak kapot in mij.’

 

Soms ik voel mij zombie is een klein zandkleurig boekje, een reeks gedichten en een monoloog. Wanneer vastgehouden voelt de drager een korrelige textuur, kleiachtig: een sculptuur van woorden. Wanneer geopend is de tekst gebarsten over de pagina’s, zigzaggend, stromend, ritmisch als de taal waarin het is geschreven. Geschreven in strijd met de taal zelf, gesproken door het personage Joy. Hoe de woorden landen, waar betekenis grond krijgt is overgelaten aan de lezer, de jongeman heeft het opgegeven. Maar er is een ritme, er is een dreun, er is een neurie, er is een gebed…

 

Meer informatie
Marwin Vos / Wilde Dood
wilde dood / marwin vos

een vaag wij wordt aangevallen omdat we rouwden omdat we te zichtbaar toonden wat niet getoond mocht worden – verlies nederlaag

anders leven uitstoting rouw zonder ontwikkeling. ze zijn zo bang hun kompas te verliezen en richten met hun voorzorgsmaatregelen en beschermingsmiddelen telkens opnieuw schade aan.

 

 

Voor de schok die we voelen bij de dood van geliefden vindt bijna niemand woorden. Dichter marwin vos probeert het. In haar nieuwe bundel wilde dood adresseert ze de pijn en het verdriet van een ingrijpend verlies. Wat betekent rouw eigenlijk en is er genoeg tijd? Wiens dood wordt herinnerd en wie wordt vergeten? Wat als je ontroostbaar blijft? Wat als verlies meer verlies inluidt?

In wilde dood verkent marwin vos een politiek van verlies, vernietiging en rouw; ze schetst de vernietiging van leefomgevingen en geschiedenissen, het uitsterven van dieren en andere levensvormen. Zo wil ze de veronachtzaming en reductie van onze pijn weigeren. Waarom mag die werkelijkheid worden uitgewist? Wat doet dat met de betekenis die we hechten aan leven en dood, aan gerechtigheid?

 

       we lopen in optocht naar de binnensteden

       om de opake symbiose na te leven en te eren

 

 

Meer informatie
Het einde van alle straten / Frank Vande Veire

‘Zonder deze stad zou de hele wereld er anders uitzien. Ze was lang uit mijn gedachten geweest toen ik plotseling besloot om er neer te strijken. De klank van haar naam veroorzaakt telkens een zachte ontploffing in mijn hoofd, als was het de naam van een verre, verloren geliefde. Een brede strook van met graven bezaaide heuvels omsluit haar. De inwoners laten zich daar zelden zien, maar de gedachte is hun genoeg dat alle geraas en gebrul van de stad daar tegen de hellingen stukloopt en daarboven enkel nog hoorbaar is als een zwak gemurmel, een broze smeekbede aan de doden.’

 

Het einde van alle straten. Een liefdesfantasie is een caleidoscopische roman waarin elke zin beeft van liefde. De verteller arriveert in de stad waar sinds enkele jaren zijn vroegere geliefde H. woont. Hij maakt zichzelf wijs dat hij in die stad aan onderzoek komt doen, maar ondertussen is zowat alles waar hij mee bezig is voor H. bestemd. Terwijl hij wil vermijden zich aan haar op te dringen weeft hij met krankzinnig geduld een onzichtbaar web rond haar. Dit alles binnen een Parijsachtige grootstad, omringd door grafheuvels, vol musea en theaterhuizen waarin de onmogelijke droom die het leven is dag en nacht wordt neergezet. In die stad werkt H. ’s nachts in een louche nachtclub, heeft ze een verhouding met een Russische miljonair, leidt een organisatie die daklozen onderdak verleent, verdient bij als actrice in een vreemdsoortig natuurpark, verschijnt  hier en daar op een bühne…, maar wat ze vooral doet is onvermoeibaar door de stad dwalen, achterna gezeten door een stroom van woorden.

Meer informatie
STW, your favourite station! / buren

Thanks for tuning in!

Some of you are working

some of you are enjoying spare time

SPARE TIME, SPARE TIME, SPARE TIME.  

 

Met de voorstelling SPARE TIME WORK benadert buren op muzikale wijze gedachten en ideeën over verschillende vormen van arbeid en vrije tijd. Ze verkennen klasse en groei aan de hand van personages als Adult Hood en Young, Cleaner, Grown Woman en Office Worker. Ze onderzoeken  een verscheidenheid aan (machts)verhoudingen, economische verlangens en sociale realiteiten. Dit alles terwijl ze omringd worden door de innerlijke en uiterlijke stemmen van geschiedenissen en radio, internet en televisie. Wie draagt de dogma’s, en welke codes, wetten en systemen zijn aan het werk?

STW, your favourite station! functioneert als een radioprogramma. Een boek dat lyrisch proza uitzendt van We make stuff up for a living (een CV medley) tot COMPUTER_SONG, een ceremoniële quiz met Adult Hood & Young als protagonisten, een grillige anekdote van iemand die zich ergert aan een Call Service, en meer!

Thanks for tuning in!

buren is een collectief opgericht door Oshin Albrecht en Melissa Mabesoone. Via performance, video, tekst, objecten, fotografie en installatie navigeren ze door ideeën over gemeenschap, huiselijkheid, gender, (kunst)geschiedenis en neoliberale fantasieën. Met een sterke visuele en muzikale drive benadert buren de scène als een kritische speeltuin, een oppervlak waarop ze continu (her)spelen. Ze verbeelden humoristische, fantasierijke en kritische realiteiten in relatie tot de omgevingen waarin zij opereren, of dat nu een specifieke locatie, een black-box of een white cube is. 2020-2024 maakt buren deel uit van het Europees Netwerk Apap – Feminist Futures. Vanaf 2023 zullen ze huisresident zijn bij Kaaitheater, voor de komende 3 jaar.

Meer informatie
tant et tant / Jan Baetens
tant et tant is een werk in meervoud. Meerdere talen (naast Frans, ook Nederlands, Engels en Chinees). Meerdere betekenissen (zoals de herhaling van ‘tant’ het zegt, gaat het hier voornamelijk over de ‘tijd’). Meerdere auteurs (er is een dichter, een typograaf, een plastisch kunstenaar aan het werk). Meerdere genres (is dit poëzie? is het een boekobject? iets om te lezen? iets om naar te kijken?). En vooral meerdere versies van één tekst, die altijd dezelfde blijft en tezelfdertijd steeds verandert, zowel materieel als in het hoofd van de lezers.
Een werk dat overal en nergens thuis hoort, en dus bij het balanseer perfect op zijn plaats is.
Meer informatie